English version here >>

Voor de e-class Picture Spring, die ik de gehele maand april 2011 volg bij Big Picture Classes, kreeg ik vandaag het dagthema ‘een heel nieuw gezichtspunt’.

Ons huis is vol met favoriete dieren, zes katten. De twee ‘zwerfkatten’, die inmiddels al een aantal jaren bij ons gezin horen, passen perfect bij het thema omdat zij zich het meest bewust zijn van het veranderen van de seizoenen.

‘Gezichtspunt van een duif’

Zittend aan de keukentafel vanmorgen zag ik Poppy buiten midden in het verse groen van de wilde klaprozen liggen. Ze lag laag tegen de grond gedrukt, zoals katten zo mooi kunnen doen, terwijl ze probeerde een houtduif te hypnotiseren. Mijn hart maakte een sprongetje want dit was de perfecte positie bij het thema van vandaag. Ik wist echter dat het me nooit zou lukken om dit tafereeltje vast te leggen. Zodra ik de keukendeur open zou doen, dan zou Poppy me blij komen begroeten.

Dus kwam ik op het idee om Poppy vanuit het slaapkamerraam te fotograferen. Van bovenaf gezien had ik een prachtig beeld: het gezichtspunt van een houtduif. Toen ik uit het raam naar beneden keek zag ik dat ik al te laat was. De duif was weg en Poppy zat parmantig om zich heen te kijken. Maar wat een mooi ‘een heel nieuw gezichtspunt’!

Als ik de gelukkige en tevreden blik zie op het gezicht van Poppy, dan voel ik haar geluk ook.

En als ik terugdenk aan hoe ze bij ons is gekomen en de jaren dat ze bij ons woont, dan voel ik dat ik haar verhaal wil delen. Ik zal binnenkort meer over haar schrijven.

The month of April 2011 I am participating in the e-class Picture Spring with Big Picture Classes. Today I received the prompt ‘A whole new point of view’. Seeing Spring through the eyes of a favorite animal.

Our house is full of favorite animals, six cats. The two stray cats in our garden are the best ‘objects’ for this prompt because they are the ones that feel the changing of the season the most.

‘Pigeon point of view’

While sitting at our kitchen table I saw Poppy outside lying down in the fresh grown wild poppy plants trying to hypnotize the pigeon on the food bowl. My heart made a jump because that position was perfect for the prompt of today. I knew however that I would never be able to capture her like that because as soon as she would hear me open the kitchen door she would come running to me.

So I had the idea to go upstairs and try capturing her from above. Looking from the bedroom window down I saw that I had to act quickly. She already changed position. I succeeded to photograph her from pigeon point of view.

Seeing the happiness in Poppy makes me feel happy too.

Thinking back about the years that Poppy is living with us now I feel that I would like to share her story. I will write more about her soon.

Nu ik ben begonnen met schrijven over mijn avonturen lijkt het me leuk om zo nu en dan een bijdrage van een gast te plaatsen. Tijdens de periode dat ik als vrijwilliger bij Stichting Zwerfkatten Rijnmond werkte, in 2006 en 2007, heb ik kennisgemaakt met Joke Blokland, extern coördinator bij de Stichting. Nog steeds hebben wij contact, niet alleen soms op professioneel gebied, maar ook vriendschappelijk. Vandaag is de bijdrage van Joke.

Het bijzondere verhaal van Joke.

Tien jaar geleden, op mijn 40ste,  nam ik, in goed overleg met mijn echtgenoot, het besluit een carrièreswitch te maken. Na 22 jaar een kantoorbaan te hebben gehad als verhuurmedewerkster bij een woningstichting besloot ik verder te gaan in de dieren. Ik zegde mijn baan op, behaalde eerst mijn basisdiploma en daarna mijn diploma paraveterinair dierenartsassistente en meldde mij aan bij de Dierenambulance. Ook werd ik vrijwilligster bij de afdeling zwerfkatten van de Dierenbescherming.

“Zes katten, ieder met een eigen verhaal”

Dit laatste ging steeds meer tijd in beslag nemen. Ik was inmiddels enkele dagen per week bezig met het vangen van zwerfkatten en alles wat daarbij komt kijken. Toen de afdeling een officiële stichting werd en ik voor 20 uur per week in dienst kon komen, hoefde ik niet lang na te denken. Ik koos voor de katten en kon daarbij hetgeen ik geleerd heb bij mijn opleiding voor dierenartsassistente goed gebruiken.

Natuurlijk heb ik zelf ook katten, zes stuks, ieder met een eigen verhaal, waarom ze bij mij gebleven zijn.

Floortje is de oudste, 11 jaar, haar had ik al, zij komt uit een nestje bij mijn nichtje.

Lucy wordt bijna 9. Ik heb een heleboel zwerfkittens gesocialiseerd van schuwe beestjes tot tamme huiskatjes. Lucy was de eerste en zij mocht blijven, omdat ik een cypers velletje zo mooi vind.

Pino, mijn grote beer, alweer 7 jaar, was al volwassen toen hij kwam. Hij was zo’n kater die bij mensen met een poes door het kattenluik naar binnen drong en sproeide. Pino is vriendelijk naar elke kat, was een steun en toeverlaat voor elk angstig kitten dat kwam, maar is heel bang voor vreemde mensen. Om die reden had ik erg met Pino te doen en mocht hij blijven. (Foto Pino door Joke Blokland)

Mijn rode poes Deedee wordt bijna 4. Zij kwam als heel wild kitten van een camping in Barendrecht. Het eerste gastgezin kreeg haar niet tam, omdat zij met haar broertje samen was. Ik wilde het ook nog wel proberen. Uiteindelijk lag zij als een baby in mijn armen. Ik liet haar achter op de opvang om ingeënt en gechipt te worden, waarna zij klaar zou zijn voor een nieuw baasje. Helaas “ontplofte” zij op onze operatietafel en beet een stagiaire.

Ik nam deze tijgerin weer mee naar huis en besloot haar dan maar te houden. Nog steeds slaapt zij graag op schoot of tegen mij aan.

Klaas is 2 jaar, een tengere kater, maar wel eentje met een koppie erop, zoals men dat noemt. Elke vreemde kat die in de tuin komt zou hij het liefst aanvliegen. Maar goed dat hij via een kattenluik in de buitenren kan en niet vrij in de tuin. Hij was ook een socialisatiekitten.

Toen Klaas klaar was voor plaatsing bleek hij een verdachte kale plek onder zijn kin te hebben. Er werd een schimmelkweek genomen. De eerste kweek bleek negatief, maar voor alle zekerheid werden haren opgestuurd naar Utrecht. Dit alles nam weken in beslag.

Ik had mij inmiddels dusdanig gehecht aan dit ventje, dat ik besloot hem te houden, wat de uitslag ook zou zijn. Gelukkig bleek het geen schimmel te zijn en is het kale plekje gewoon weer aangegroeid.

Het laatste socialisatiekitten wat ik heb opgevangen moest in de schuur, omdat hij niesziekte had. Micky is een jaar bij ons geweest en uitgegroeid tot een mooie gezonde kater. Micky is gebleven vanwege zijn sociale karakter, waardoor mijn man Aad hem ook uitgebreid kan knuffelen. Micky’s verhaal zal binnenkort apart worden verteld.

Bij zes zal het blijven. Ik ben gestopt met socialiseren, omdat ik mijn handen vol heb met aandacht geven aan deze zes.

Jolanda, die ik heb leren kennen toen zij vrijwilligster was bij de zwerfkatten, heeft mooie foto’s van hen gemaakt en ook een verjaardagskalender.

Ik hoop dat je genoten hebt van het verhaal van Joke. Meer over Micky en Stichting Zwerfkatten Rijnmond volgt binnenkort.

English version here >

1 Maart bestaat Jofabi Foto 5 jaar. Ongelooflijk hoe snel de tijd gaat als je iets met passie doet.

Vijf jaar geleden ben ik begonnen met wat ‘proef’-sessies. Ik had geen idee of er behoefte was aan een dierenfotograaf aan huis en of het me wel zou lukken om in korte tijd een band te ontwikkelen met een dier. De reacties die ik kreeg waren positief genoeg om serieus verder te gaan met dierenfotografie.

“Daarom verloot ik 5 prints onder fans”

Met vallen en opstaan ben ik de eerste jaren doorgekomen. Bij tijd en wijlen twijfelde ik of ik goed genoeg was als fotograaf. Fotosessies werden (bijna) altijd met zulk prachtig resultaat beloond dat ik moest doorgaan.

Gelukkig is de twijfel verdwenen. Het gevoel van ‘met de buit naar huis gaan’ is echter gebleven. Niet alleen het werken met dieren is prachtig, maar ook het uitzoeken van de foto’s blijft een cadeau. Juist omdat ik werk met dieren is het resultaat nooit hetzelfde en daardoor is er altijd een gezonde spanning voelbaar. En met een uitzondering daar gelaten word ik nooit teleurgesteld.

Mijn 5-jarig bestaan als dierenfotograaf wil ik niet ongemerkt voorbij laten gaan. Dat moet gevierd worden. Met jullie. Daarom verloot ik 5 prints onder diegenen die een reactie achterlaten op deze blogpost: een fotoafdruk van 30x45cm/30x30cm en vier passe-partout kaarten.

De winnaars krijgen persoonlijk bericht van me en mogen zelf een keuze maken uit mijn portfolio.

En de gelukkig winnaars zijn Siobhan, Jenn en Jan. Gefeliciteerd!! Jullie krijgen persoonlijk bericht met de wat en hoe. Dank je wel voor jullie reactie.

On the 1st of March it’s Jofabi Foto’s fifth anniversary. It is unbelievable how time flies when you are working with passion.

Five years ago I started with some ‘test’ photo sessions. I had no idea if the need existed for an animal photographer at home and if it was possible for me to create a connection with an animal in a short time. The reactions I got were positive enough to continue animal photography in a serious manner.

“5 prints to be won by happy commenters”

With ups and downs I lived through the first years. From time to time I doubted my abilities as a photographer. Every time the sessions ended up (almost) with such a wonderful result that I had to carry on.

Luckily doubting myself has disappeared. The feeling of going home with ‘the loot’ has stayed however. Not only working with animals is magic, but also looking through the result of a photo session is a gift. Especially with working with animals the result is never exactly the same and therefore there is always a healthy tension tangible.

With some exceptional occasions I am almost always pleasantly surprised.

I don’t want to let this lustrum pass by without celebrating. Not without you. There are 5 prints to be raffled among those who will leave a word of love with this post: a 30x45cm/30x30cm photo print and four passe-partout cards.

The five lucky commenters will receive a personal message and may pick their own favourite shot from my portfolio.

And the lucky winners are Siobhan, Jenn and Jan!! Congratulations!! You will receive a personal email with the what and how. Thank you for commenting!