Een korte maand. Zowel in tijd als in fotomodellen. Ik moest even twee keer kijken om te zien hoeveel dieren ik nou gefotografeerd heb. Wat zijn dat er weinig. Er waren heel veel schuwe katten en katten die mijn camera eng vonden. Ik geloof dat ik daardoor mijn inspiratie een beetje kwijt ben. Ook mijn camera werkt soms niet mee. Dan vraag ik me af waar ik nou mee bezig ben. Het lijkt op een creatieve dip.

In februari heb ik Sushi gefotografeerd. En een hond, Ricky, voornamelijk omdat adoptanten zijn grootte niet goed konden inschatten. Hij ziet er erg leuk uit en hij is in het echt ook echt heel leuk.

Sushi is inmiddels geadopteerd. Ricky wacht nog op een fijn thuis. Kijk op de website van Dierenasiel Walcheren.

En dat was alweer een jaar voorbij. Op de valreep nog een paar lieve gezichtjes van de maand december. Niet alle te adopteren katten zijn fotomodel geweest. Wel zijn alle katten katten geadopteerd of gereserveerd.

Vanavond is de laatste avond dat er vuurwerk afgeschoten mag worden. Wat een genot! Daar ben ik als kattenmens heel dankbaar voor. Niet alleen voor onze honden en katten die binnen wonen, maar ook voor de huisdieren buiten en de wilde dieren die zich altijd een ongeluk schrikken. En dan niet eens om 00.00 uur, maar de hele maand december. Blij dat dat nou eindelijk eens afgelopen is.

Hier zijn de katten van december. Een paar mooie duo’s met bijzonder namen, Swiss & Suisse en Loulou & Tosti. En een trio, waarvan er eentje een paar weken onzichtbaar was, Prins, Papi & Kitty. Parmantige mooie dame Mevrouw De Vries was niet zo happig om voor de lens te poseren.

Wil je weten welke katten wel te adopteren zijn, bezoek dan de website van Dierenasiel Walcheren.

Weer een mooie kattenmaand voorbij. Met bijzondere katten.

Cooky was de eerste van de maand. Hij verbaasde me door zich te verstoppen bovenop de hokken. Nou ja… verstoppen… Hij wist niet hoe snel hij naar beneden moest afdalen om een knuffel te komen geven. Ik had nooit verwacht dat hij drie hoog kon springen / klimmen. :-D. Zo groot als hij is, is ook zijn liefde.

Ook Nala en James waren heel lief en poseerden graag voor me. James maakte me enorm aan het lachen toen hij zich heel grappig op de stoel liet vallen. Messi & Vivi lieten zich wat minder snel zien. Vivi heb ik zelfs twee weken niet gezien. Alleen prachtige Messi kwam tevoorschijn. Wat een kanjer.

En de laatste twee, David en Albèrt, ook heel bijzonder. David heb ik echt weken niet gezien. Gisteren ging ik even zitten in zijn kamer met een kattenmuziekje op. En wie kwam daar ineens onder de hokken uitgekropen? Daar kwam David eindelijk. Zo leuk. Een mooie verlegen heer op leeftijd. Ook Albèrt was wat verlegen, maar kwam uiteindelijk graag uit zijn hok.

Cooky, David en Albèrt zijn nog te adopteren. Ook Abby wacht nog steeds op haar forever home. En Kees en Rocket, maar die heb ik nog niet gezien / gefotografeerd.

Wil je een kat bezoeken? Dat kan iedere dag op afspraak tussen 13.00 en 16.00 uur. Neem dan contact op met Dierenasiel Walcheren.

En wat gebeurde er in oktober… toen ging het ineens snel. Alle katten die al langer wachtten, waren ineens geadopteerd! Precies wat het doel van het asiel is natuurlijk, maar het was toch even slikken om alle bekende gezichtjes te moeten missen. Vooral Esra & Enya ga ik missen.

Toch zijn er altijd weer nieuwe prachtige gezichten om van te genieten. Zoals de stoere Vroem, de zachtaardige Poema en de speelse en gezellige kroeldozen Noell & Novio.

Op mijn laatste dag van oktober kwam ik ook de bijzondere Lumi tegen. Als ik Lumi hoor, dan denk ik aan licht, weet niet of dat de vertaling van haar naam is, maar Lumi geeft bijna licht van liefde. Wat een schatje. Haar ogen zijn zo mooi.

De laatste foto is eigenlijk mislukt, omdat haar ogen niet scherp zijn. Ik heb wat met filters zitten spelen in Pixelsugar waardoor nu juist haar ogen uit de foto spatten. Wat een beauty!

Het is me even ontschoten dat ik een maand vergeten ben om te posten. Misschien komt dat omdat er in september nog steeds veel katten ter adoptie waren die ik al eerder gefotografeerd heb. September was vooral een maand met veel lieve knuffelmomenten met katten die me best dierbaar geworden waren.

De adoptie-afdeling was dus vol met mooie katten die zaten te smachten naar een eigen thuis. Daardoor heb ik moeder en dochter Saar & Cato, Abel en zusjes Nicky & Wicky gefotografeerd terwijl ze nog op de quarantaine-afdeling logeerden. Wat een ongelooflijk lieve katten. Avontuurlijke Saar en verlegen Cato, zachte knappe Abel en onafscheidelijke Nicky & Wicky. Nog nooit heb ik katten gezien die zo aan elkaar gehecht waren als Nicky & Wicky. Gelukkig zijn ze samen geplaatst.

Ondanks dat het dus een rustige maand voor me was, heb ik me niet verveeld.