Voordat er zonder een berichtje een jaar voorbij is, klim ik toch maar weer eens in de pen. Want wat is er veel gebeurd sinds april 2016.

Ik heb er diverse keren aan gedacht om wat foto’s te delen van de renovatie en nieuwbouw van ons huis in Zeeland. Het fulltime ‘vrijetijdsbouwvakker’ zijn, heeft er behoorlijk zwaar ingehakt. Ondanks dat ik wel kan klussen is klussen niet iets waar ik ’s ochtend vrolijk voor uit mijn bed spring. En als je dan ’s avonds uitgeput op de bank zit dan pak je niet je computer om nog wat te schrijven.

Eric en ik wonen inmiddels twee maanden in ons boerenhuisje in Kamperland. Twee maanden nog maar? Ja, helaas hebben we de deadline van augustus 2016 niet gehaald.

Na de verhuizing naar de caravan in de tuin voelde ik al snel dat de deadline van augustus 2016 wel erg krap was. Op zich was acht maanden niet te kort. Maar als je afhankelijk bent van bouwvakkers die je wil inhuren om samen de ingewikkelde klussen mee uit te voeren, dan blijkt ineens dat je planning afhankelijk wordt van anderen. En die controle loslaten was zwaar, want we wilden opschieten.

Iedere keer als er weer een grote klus geklaard was, dacht ik ‘goh, wat schieten we al op’. Als ik nu terugdenk aan zulke momenten dan vraag ik me af hoe ik zo heb kunnen denken. Als je net weken bezig bent geweest met het uitgraven en opbouwen van de fundering van de nieuwe uitbreiding, je hebt riolering en electra buizen gelegd, met een dikke laag piepschuim daarop, je hebt wapening aan elkaar gevlochten, en je bent klaar voor het storten van het beton, dan ben je natuurlijk een heel stuk opgeschoten. Maar dan ben je nog lang niet zover dat je kunt gaan afwerken. 😀 Misschien was het mijn eigen beschermingsmechanisme dat zo dacht.

Nou ja… als we dan maar ergens in de herfst klaar zijn… mmm… als we dan maar klaar zijn voordat het echt koud wordt… als we maar voor Kerstmis kunnen verhuizen… In het hoogseizoen van onze verhuizer kon ik nog net een afspraak maken om onze spullen uit de opslag te laten komen… twee dagen voor Kerstmis. We hebben de laatste maand zelfs de weekenden keihard doorgewerkt. En uiteidelijk toch maar wat dingen van onze ‘to do’ lijst geschrapt die konden wachten.

We hebben hoogtepunten en dieptepunten gekend. De hoogtepunten waren voor mij de momenten dat ik zag dat de katten en kippen het reuze naar hun zin hadden op hun nieuwe plek, en op de bouwplaats (op de momenten dat we niet aan het werk waren.). Van zulke momenten heb ik mooie foto’s kunnen maken.

En nu… nu mis ik het klussen toch wel… ondanks dat ik het klussen op momenten verfoeid heb… Natuurlijk zijn er dingen die nog niet helemaal klaar zijn. Dat zijn nu juist de leuke dingen die ’t huis echt af maken. Onze werkplaats is echter woonkamer geworden en zagen kan alleen buiten gebeuren. Als het regent, het koud is of heel hard waait, dan baal ik wel een beetje. Gelukkig komt de lente eraan.

En ja… dan rijst ook de vraag hoe ik mijn leven wil gaan invullen. Het is nog steeds een mysterie, misschien nog wel meer dan een jaar geleden. Wil ik mijn dierenfotografie nieuw leven inblazen? Ik geniet nog steeds heel erg van dieren. Of wil ik gaan creëren? Oude spullen opknappen of er nieuwe dingen van maken heeft ook mijn interesse, van oude lampjes tot nieuwe kapstokken. Mijn Polaroidcamera’s wil ik weer eens afstoffen. Polawalks organiseren… En ‘hetboerengenieten’ fotograferen met mijn iPhone daar kan ik mezelf ook in verliezen. Boerenprints verkopen via Etsy… Mijn theekopjesverzameling zou wel eens vernieuwd mogen worden. Oude eruit, nieuwe erin. Zoveel mogelijkheden…

xo

Jolanda

Ps wil je een kijkje nemen in ons verbouwingproces? Kijk dan op hetboerengenieten

Het is stil geweest. Natuurlijk heb ik in september 2015 aangekondigd dat ik een pauze van dierenfotografie zou nemen. Die pauze is nog steeds actueel. Sinds dat moment is er veel gebeurd.

Vorig jaar had ik nooit durven denken dat Eric en ik ons droomhuis op het platteland van Zeeland zouden vinden. We hebben echter een prachtige plek gevonden, een klein boerenhuisje met een flinke lap tuin middenop het boerenland, met fazanten, konijnen en spechten als vaste tuinbewoners. Een plek naar mijn hart.

En ik had ook niet kunnen denken dat we opnieuw een complete renovatie zouden gaan doen. 😀

Mijn pauze ga ik nu dus gebruiken voor het verbouwen van ons nieuwe huis. Dit keer hebben we een deadline afgesproken. Augustus klaar!

Hoe wonderlijk is het hoe dingen kunnen lopen. Mijn pauze van dierenfotografie komt eigenlijk heel fijn uit.

Tot de renovatie klaar is, gaan we in een caravan in de tuin wonen. We hebben een prachtige vintage caravan op de kop getikt, die een mooie plek aan de rand van de tuin heeft gevonden. Met uitzicht. De binnenkant is inmiddels gestript en weer opgebouwd met alleen dat wat we nodig hebben, en met een dikke tak als krabpaal voor de katten. Zo hebben de katten meer ruimte. Ondanks dat zal tiny living best een uitdaging zijn voor Tara, Blackie & Piet. Ze moeten zeker de eerste twee weken binnen blijven om te wennen.

Hoop dat ze het ons zullen vergeven…

Oude tijden gaan herleven. Verbouwen is niet mijn favoriete hobby. De zomer komt eraan, de katten en kippen zijn dichtbij, de zon schijnt, wat wil je nog meer…. behalve dan dat het huis snel klaar is. 😉

Na de verbouwing, de zomer, de echte verhuizing, kom ik weer in actie als fotograaf!

Laat het nieuwe avontuur beginnen!

Ik wens je een hele zonnige en warme zomer!

xoxoxo

Jolanda

Kalender 2016 | Calendar 2015

Hallo lieve dierenvrienden!!

En hier is dan de nieuwe jaarkalender 2016! Toch nog een jaarkalender ondanks mijn dierenfotografie-pauze. Ik kon het niet laten.

Dit jaar heb ik weer mooie en bijzondere modellen ontmoet, bijzonder zoals al mijn modellen zijn natuurlijk. Niet zoveel als andere jaren, maar dat maakt mijn modellen er niet minder mooi en lief op. Een aantal modellen is rescue-hond en kat van Mirtos Animal Project en Stichting Poor Animal. Olive & Lotte hebben inmiddels een eigen thuis gevonden. (Ik hoop dat mijn foto’s geholpen hebben.). En Pip en Evy wonen al op hun thuisplekje.

De laatste twee maanden heb ik gebruikt om de jaarkalender compleet te maken. Ik ben bij Miss Juni 2013 op bezoek geweest om haar nieuwe broer Borre te fotograferen. En bij de broertjes Ollie, Tibbe & Mees waar onze eigen Piet drie jaar geleden een week gewoond heeft.

Voor mij was 2015 een jaar vol veranderingen. Ik heb intens genoten van mijn leven op het platteland van Zeeland. Terug gaan naar het leven in Rotterdam was moeilijk. Het was een jaar van confrontatie, en daarmee om durven gaan, van leren vertrouwen, van geduld hebben en van los laten. En vooral ook van blijven genieten van de mooie dingen die dichtbij zijn.

2016 wordt ook een spannend jaar. Er komt een nieuw thuis op het platteland aan. Een plek waar Eric en ik onze dromen kunnen waarmaken, waar we kunnen groeien en bloeien, waar onze katten kunnen ravotten en nieuwe avonturen kunnen beleven en waar de kippen onbekommerd en vrij wormen kunnen zoeken.

Ik wens jou en je dieren een fijne decembermaand toe. En… happy 2016!

xoxoxo

Jolanda

Download de jaarkalender hier: Jofabi Foto Jaarkalender 2016

Met dank aan mijn prachtige modellen:

Mesho – januari (Mirtos) | Olive – februari (Mirtos) | Mees – maart | Lotte – april (Mirtos) | Tibbe – mei | Isis – juni | Riko – juli (Mirtos) | Ollie – augustus | Pip – september (Poor Animal) | Evy – oktober (Poor Animal) | Borre – november | Splinter – december | En natuurlijk met mijn lieve Tara als covermodel.

Na downloaden kun je de kalenderbladen zelf printen of laten afdrukken bij een fotoprintservice (op formaat 13x18cm). Snij na het printen de kalenderbladen uit.

Hoe de kalender op te hangen (makkelijk) of neer te zetten (even puzzelen)? De kalender is heel eenvoudig op te hangen met een kantoorclip en een spijkertje. Of maak een ‘ezel’ van een cd-doosje. Maak de twee delen van een cd-doosje voorzichtig los. Bevestig de delen ‘binnenstebuiten’ weer aan elkaar vast. (Dat is op een aantal manier te doen en dus even puzzelen). Schuif een kalenderblad tussen de klemmetjes van de voorkant van het doosje. En klaar is je ezel.

Heb je een hekel aan knippen en knutselen? Dan kan je de kalender ook laten afdrukken bij Artifact Uprising, Via Martine of Inkifi? Neem dan even contact met me op. Dan stuur ik je de aangepaste kalenderbladen.

Naar een idee van © Shutter Sisters  |  beeldmateriaal © 2015 Jofabi foto
Calendar idea © Shutter Sisters  | images © 2015 Jofabi foto

Voor de jaarkalender voor 2016 heb ik gisteren drie hele leuke modellen gefotografeerd. Evy & Pip bij Laurette & Joost en Splinter bij Cynthia & Gerard.

Evy & Pip zijn rescue honden die Laurette & Joost hebben geadopteerd via Stichting Poor Animal in Prinsenbeek. Evy heeft pas een half jaar haar forever home gevonden, Pip iets korter. Je kunt heel goed aan de twee meisjes zien dat ze helemaal op hun plek zijn bij Laurette & Joost. En ze zijn ook nog eens helemaal dol op elkaar. Wat wil je nog meer.

Splinter woont bij Cynthia & Gerard en is een heer op leeftijd. Hij heeft Hongaars bloed door zijn aderen stromen. Splinter was helemaal weg van mijn piepkip en maakte me gek met zijn enthousiasme. Hij deed zijn uiterste best om me bezig te houden met spelen. Op de foto’s springt hij eruit als een parmantige wijze heer. Sommige foto’s zijnechte ‘mugshots’ geworden. Heel bijzonder.

Nog vier modellen te gaan en dan is mijn jaarkalender compleet. Dit jaar wil ik toch ook eens één van mijn eigen katten mee laten doen. Meestal fotografeer ik hen met mijn iPhone. Dat is zo makkelijk omdat ik mijn iPhone altijd bij me heb. Mijn D700 zullen ze dus best vreemd vinden.

Volgende week ga ik bij Borre langs voor een fotosessie. Een aantal jaren geleden heb ik zijn broer en zussen, Lotje, Grijs, Sep en Jip, gefotografeerd. Heel leuk om hen weer terug te zien (en Veronique natuurlijk ook ;-).). Zouden ze me nog herkennen? De week erna ga ik naar Tibbe, Ollie & Mees. Heb er veel zin in.

Wordt vervolgd!

xo

J.

Nu mijn dierenfotografie op ‘pauze’ staat, ben ik natuurlijk niet gestopt met fotograferen. Ik heb zelfs iets heel leuks gedaan. Iets dat al heel lang op mijn verlanglijst stond. Een ‘Bruiloft in Polaroid’…..

Eindelijk… na twee jaar is het dan zover… mijn eerste Bruiloft in Polaroid… en wat was het leuk om te doen… en wat is het mooi geworden… Op 2 oktober heb ik mijn eerste echte Bruiloft in Polaroid mogen fotograferen. De grote dag van Laurette en Joost. Het was ook echt zo leuk en bijzonder als ik voor ogen had.

Twee jaar geleden deed ik een 365-project ‘My life in Polaroid’. Iedere dag maakte ik één foto met mijn Polaroid sx-70 camera. Het duurde een aantal maanden voordat ik het fotograferen met zo’n oude camera helemaal onder de knie had en mijn foto’s aan mijn verwachtingen voldeden. Ondanks de ups en downs heeft het jaar me heel veel plezier en moois gebracht.

Dag 256 was de grote dag van Anja & Mike. Ze trouwden en Eric en ik waren erbij. Natuurlijk kon ik de kans om een mooie Polaroid te maken niet laten schieten. Ik heb een uitzondering gemaakt op mijn regel ‘één foto per dag’ en twee prachtige Polaroids gemaakt. één foto voor het bruidspaar en één voor mijn project. Want dat is het leuke van Polaroid, je kunt de foto ook weggeven.

Deze foto was het begin van een nieuw idee. Hoe zou het zijn om een Bruiloft in Polaroid te fotograferen?

Op 2 oktober was het dan zover. Samen met Lieneke van Lieneke Fotografie heb ik de mooie dag van Laurette en Joost vastgelegd. Lieneke met haar ‘big girl’ camera om een ‘officiële’ reportage te maken. En ik met drie sx-70’s. Vooraf had ik wat momenten in mijn hoofd genomen die ik wilde fotograferen. Het meest heb ik me laten inspireren door de mooie momenten van de dag. In totaal heb ik 44 foto’s gemaakt.

Wat was het spannend! Ik was best zenuwachtig, want ik wilde dat mijn foto’s mooi zouden worden. En dat is iets dat je met het fotograferen met een vintage sx-70 nooit van te voren weet. Ook omdat het 30 minuten duurt voordat een foto goed zichtbaar is. Het moment is dan al voorbij, dus als de foto niet gelukt is, dan kun je het niet nog een keer over doen. Bijna alle foto’s zijn mooi geworden.

Halverwege de dag heb ik op de feestlocatie de foto’s die ik had opgehangen op een groot bord zodat iedereen de foto’s kon bekijken. Dat is de charme van een Bruiloft in Polaroid. Het bruidspaar ziet beelden van de mooiste momenten van de dag, en van dingen die ze gemist hebben. En ook de gasten kunnen de bijzondere momenten van de dag bewonderen. Zeker leuk als gasten niet de hele dag aanwezig zijn geweest. De reacties waren hartverwarmend.

Aan het einde van de dag hebben Laurette en Joost alle foto’s mee naar huis genomen. Zo fijn dat ze voor hun huwelijksreis nog hebben kunnen nagenieten van de dag met tastbare foto’s. Het trouwalbum van Lieneke en de Polaroidfoto’s van de dag zijn de kersen op de taart.

xo

J.