WEBLOG

Klaas, Deedee & de rest, het verhaal van Joke

Door: Jolanda Boekhout | 31 maart 2011 | Nog geen reacties >

Nu ik ben begonnen met schrijven over mijn avonturen lijkt het me leuk om zo nu en dan een bijdrage van een gast te plaatsen. Tijdens de periode dat ik als vrijwilliger bij Stichting Zwerfkatten Rijnmond werkte, in 2006 en 2007, heb ik kennisgemaakt met Joke Blokland, extern coördinator bij de Stichting. Nog steeds hebben wij contact, niet alleen soms op professioneel gebied, maar ook vriendschappelijk. Vandaag is de bijdrage van Joke.

Het bijzondere verhaal van Joke.

Tien jaar geleden, op mijn 40ste,  nam ik, in goed overleg met mijn echtgenoot, het besluit een carrièreswitch te maken. Na 22 jaar een kantoorbaan te hebben gehad als verhuurmedewerkster bij een woningstichting besloot ik verder te gaan in de dieren. Ik zegde mijn baan op, behaalde eerst mijn basisdiploma en daarna mijn diploma paraveterinair dierenartsassistente en meldde mij aan bij de Dierenambulance. Ook werd ik vrijwilligster bij de afdeling zwerfkatten van de Dierenbescherming.

“Zes katten, ieder met een eigen verhaal”

Dit laatste ging steeds meer tijd in beslag nemen. Ik was inmiddels enkele dagen per week bezig met het vangen van zwerfkatten en alles wat daarbij komt kijken. Toen de afdeling een officiële stichting werd en ik voor 20 uur per week in dienst kon komen, hoefde ik niet lang na te denken. Ik koos voor de katten en kon daarbij hetgeen ik geleerd heb bij mijn opleiding voor dierenartsassistente goed gebruiken.

Natuurlijk heb ik zelf ook katten, zes stuks, ieder met een eigen verhaal, waarom ze bij mij gebleven zijn.

Floortje is de oudste, 11 jaar, haar had ik al, zij komt uit een nestje bij mijn nichtje.

Lucy wordt bijna 9. Ik heb een heleboel zwerfkittens gesocialiseerd van schuwe beestjes tot tamme huiskatjes. Lucy was de eerste en zij mocht blijven, omdat ik een cypers velletje zo mooi vind.

Pino, mijn grote beer, alweer 7 jaar, was al volwassen toen hij kwam. Hij was zo’n kater die bij mensen met een poes door het kattenluik naar binnen drong en sproeide. Pino is vriendelijk naar elke kat, was een steun en toeverlaat voor elk angstig kitten dat kwam, maar is heel bang voor vreemde mensen. Om die reden had ik erg met Pino te doen en mocht hij blijven. (Foto Pino door Joke Blokland)

Mijn rode poes Deedee wordt bijna 4. Zij kwam als heel wild kitten van een camping in Barendrecht. Het eerste gastgezin kreeg haar niet tam, omdat zij met haar broertje samen was. Ik wilde het ook nog wel proberen. Uiteindelijk lag zij als een baby in mijn armen. Ik liet haar achter op de opvang om ingeënt en gechipt te worden, waarna zij klaar zou zijn voor een nieuw baasje. Helaas “ontplofte” zij op onze operatietafel en beet een stagiaire.

Ik nam deze tijgerin weer mee naar huis en besloot haar dan maar te houden. Nog steeds slaapt zij graag op schoot of tegen mij aan.

Klaas is 2 jaar, een tengere kater, maar wel eentje met een koppie erop, zoals men dat noemt. Elke vreemde kat die in de tuin komt zou hij het liefst aanvliegen. Maar goed dat hij via een kattenluik in de buitenren kan en niet vrij in de tuin. Hij was ook een socialisatiekitten.

Toen Klaas klaar was voor plaatsing bleek hij een verdachte kale plek onder zijn kin te hebben. Er werd een schimmelkweek genomen. De eerste kweek bleek negatief, maar voor alle zekerheid werden haren opgestuurd naar Utrecht. Dit alles nam weken in beslag.

Ik had mij inmiddels dusdanig gehecht aan dit ventje, dat ik besloot hem te houden, wat de uitslag ook zou zijn. Gelukkig bleek het geen schimmel te zijn en is het kale plekje gewoon weer aangegroeid.

Het laatste socialisatiekitten wat ik heb opgevangen moest in de schuur, omdat hij niesziekte had. Micky is een jaar bij ons geweest en uitgegroeid tot een mooie gezonde kater. Micky is gebleven vanwege zijn sociale karakter, waardoor mijn man Aad hem ook uitgebreid kan knuffelen. Micky’s verhaal zal binnenkort apart worden verteld.

Bij zes zal het blijven. Ik ben gestopt met socialiseren, omdat ik mijn handen vol heb met aandacht geven aan deze zes.

Jolanda, die ik heb leren kennen toen zij vrijwilligster was bij de zwerfkatten, heeft mooie foto’s van hen gemaakt en ook een verjaardagskalender.

Ik hoop dat je genoten hebt van het verhaal van Joke. Meer over Micky en Stichting Zwerfkatten Rijnmond volgt binnenkort.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *